زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

ترکیب اتحادی (اصول)





ترکیب اتحادی به ترکیبِ از بین برنده وجود استقلالی اجزا اطلاق می‌شود.


۱ - تعریف



ترکیب اتحادی، مقابل ترکیب انضمامی است و به ترکیبی گفته می‌شود که اجزای آن، به طور جداگانه وجود مستقلی ندارند؛ به بیان دیگر، ترکیب اتحادی، میان دو یا چند امری است که در تقرر وجودی ، متحد باشند؛ یعنی همه به یک وجود، موجود باشند، مانند: نوع ، که مرکب از جنس و فصل است.
و مانند ترکیب میان ذات و مبدا اشتقاق در عناوین اشتقاقی، مثل: ترکیب میان ذات و مبدا علم در « عالم ».

۲ - بررسی



عده‌ای از اصولیون اعتقاد دارند ترکیب در باب اجتماع امر و نهی ، ترکیب انضمامی است، ولی ترکیب در باب تعارض ، اتحادی است و این دو از این نظر با هم تفاوت دارند.
بعضی از اصولی‌ها گفته‌اند اگر ترکیب در باب اجتماع امر و نهی، اتحادی باشد، نتیجه آن، امتناع ، و اگر انضمامی باشد، نتیجه آن جواز اجتماع می‌باشد.
[۶] فرهنگ معارف اسلامی، سجادی، جعفر، ج۲، ص۵۴.


۳ - پانویس


 
۱. ↑ آراؤنا فی اصول الفقه، طباطبایی قمی، تقی، ج۱، ص۲۳۸.    
۲. ↑ فوائد الاصول، نائینی، محمد حسین، ج۲، ۱، ص (۴۰۸-۴۰۶).    
۳. ↑ مناهج الوصول الی علم الاصول، خمینی، روح الله، ج۲، ص۱۱۸.    
۴. ↑ تهذیب الاصول، خمینی، روح الله، ج۱، ص۳۸۴.    
۵. ↑ تحریرات فی الاصول، خمینی، مصطفی، ج۴، ص۱۶۴.    
۶. ↑ فرهنگ معارف اسلامی، سجادی، جعفر، ج۲، ص۵۴.


۴ - منبع


فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۳۰۴، برگرفته از مقاله «ترکیب اتحادی».    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.